Inline Alpine

Co to jest inline alpine?

Inline alpine (pol. wrotkarstwo alpejskie) to połączenie jazdy na rolkach i narciarstwa. Zawodnicy poruszają się w dół po nachylonym fragmencie asfaltu, przemierzając trasę, wyznaczoną przez przegubowe tyczki, które przymocowane są do obciążnika (w postaci stalowej płyty).  W ramach dyscypliny inline alpine wyróżniamy następujące konkurencje: slalom, gigant, slalom równoległy, team event.

Sprzęt

Zawodnicy jeżdżą na rolkach, przeznaczonych do jazdy szybkiej. Dominują koła o średnicy 110 mm. Wyposażeni są w kaski (często z gardą), nagolenniki, ochraniacze na plecy i przedramiona, szorty chroniące uda i pośladki, w kije narciarskie z gardami, którymi zbijają tyczki.

Technika, przepisy

Nierozerwane z genezą, a także z rosnącą popularnością dyscypliny jest jej podobieństwo do narciarstwa alpejskiego. Typowo narciarski skręt równoległy jest jednak, tam gdzie to możliwe, wspomagany krokiem łyżwowym, który pomaga dodatkowo przyspieszyć.

W slalomie, najpopularniejszej z konkurencji, zawodnicy uderzają tyczki za pomocą kijów, uzbrojonych w gardy, chroniące dłonie. Choć na golenie zakładają ochraniacze, starają się nie dopuścić do kontaktu nóg z tyczką, stąd specyficzny sposób ataku tyczki – podczas najazdu należy „zbić” ją do środka kijem (nie gardą, jak ma to miejsce w narciarstwie), aby można było w bezpieczny sposób przejechać obok jej podstawy. Slalom gigant jest za to konkurencją bardziej zbliżoną do jej „zimowej” odpowiedniczki,  z tym różnic w technice jest mniej.

Zawodnicy startują w dwojaki sposób: albo jest to start płaski, albo z rampy (w Pucharze Świata jest ona obowiązkowa i musi mieć co najmniej 1,5 m wysokości). Jadą pomiędzy wyznaczającymi trasę tyczkami (w slalomie odległość między tyczkami 3-8 m, w gigancie 10-15 m). Średnie nachylenie trasy wynosi 6-15% w slalomie oraz 6-10% w gigancie. Trasa musi być odpowiednio szeroka (ok. 5 m) oraz zabezpieczona na całej długości, aby możliwe było bezpieczne przeprowadzenie zawodów. Liczba bramek w slalomie zawiera się w przedziale 30-60, zaś w gigancie w przedziale 20-35.

Szczegółowe przepisy znaleźć można na stronie www.firs-rad.org.

Historia 

Za kolebkę inline alpine uważa się Szwajcarię – zaczęto tam trenować i rywalizować w roku 1999. Wrotkarstwo alpejskie szybko znalazło uznanie w krajach takich jak: Austria, Czechy, Włochy, Niemcy, czy nawet Japonia. Entuzjaści tego sportu wywodzili się nie tylko z narciarstwa, ale też z jazdy szybkiej, co widać do dziś na przykładzie reprezentacji niemieckiej, czy włoskiej.

W r. 2004 po raz pierwszy zostały rozegrane zawody o Puchar Europy, który to cykl od 2010 r. zastąpiony został przez Puchar Świata. W tym samym roku Światowy Komitet Inline Alpine został przyjęty do Międzynarodowej Federacji Sportów Wrotkarskich (FIRS). Dziś za dyscyplinę (oraz za downhill) odpowiada osobna federacja WORLDSKATE-RAD.

Początki polskiego inline alpine sięgają początku XX wieku – na rolkach, w różnych częściach kraju, zaczęło jeździć kilka klubów narciarskich, urozmaicając w ten sposób przygotowanie do sezonu zimowego. Przełomowym dla dyscypliny w Polsce były lata 2014 oraz 2015. Wtedy to został zorganizowany pierwszy cykl zawodów (Warszawska Liga Inline Alpine), wtedy też – w wyniku kwalifikacji – został wyłoniony pierwsi polscy zawodnicy zadebiutowali w Pucharze Świata, dając zaczątek Kadry Polski w inline alpine. W tym samym roku, w Polskim Związku Sportów Wrotkarskich powstała Komisja Inline Alpine. Dziś wrotkarstwo alpejskie w przygotowaniu do sezonu narciarskiego wykorzystuje kilkadziesiąt klubów w Polsce. Reprezentacja Polski regularnie zalicza starty w Pucharze Świata, Mistrzostwach Europy, Mistrzostwach Świata, a także w wielu mniej renomowanych, ale często znakomicie zorganizowanych zawodach. Wyniki naszych zawodników można śledzić na stronie www.firs-rad.org, a także na fanpage’u Komisji – www.facebook.com/inlinealpinepoland.

Z kolei Warszawska Liga Inline Alpine dała impuls do powstania innych, regionalnych lig, a także Pucharu Polski.

Aktywność naszego kraju docenił FIRS-RAD, powierzając nam organizację najpierw Otwartych Mistrzostw Europy Wschodniej w Karpaczu (w 2016 r.), a następnie Pucharu Świata (Warszawa, ul. Agrykola, 11-12 czerwca 2017 r.).

• Komisja
• Przepisy
  
• Kluby